Why do I keep ending up with these type of men?
No, it's not your fault and no, it's not a coincidence
Dutch version below | Nederlandse versie hieronder
"How does it keep happening? Why do I always end up with a man who's... [enter one of the following here: dishonest, who cheats, who lies, who thinks I'm his caretaker, who treats me like his personal therapist, who doesn't care about me, who...]? He seemed so sweet and fun at first… and then everything fell apart."
Does this sound familiar? You’re not alone. Many women wonder why they keep ending up in the same dynamic: with men who start out attentive and charming but eventually expect you to manage their emotions, organise their lives – and treat your own needs, dreams, and boundaries as secondary.
This is not a coincidence. These patterns aren’t about your "choices", they’re about the culture we live in. A culture that teaches women to listen, nurture, and adapt, while giving men the unspoken right to lead, decide, and control.
In this article, we’ll explore the invisible forces shaping your love life. From patriarchal structures embedded in our language and expectations to real-life situations where these patterns play out. And most importantly: how you can take the first steps to break this cycle.
Why some men believe they should be in charge
Our society is steeped in ideas that position men as superior to women. This isn’t just about big systems – it’s in the smallest details:
Language and images about women
- For example, we say "chairman" instead of "chairwoman",or "chair person", as if the role is inherently male.
- When we hear someone say the word "doctor," most of us automatically picture a man, even though most medical students today are women.
- Cleaning product ads feature mostly women, while men are portrayed as "the boss" or "the decision-maker." These images subtly reinforce the idea that care and household duties are "women’s work," while leadership is "men’s work."
- Phrases like "don’t be such a drama queen" or "stop overreacting" are mostly directed at women to dismiss their emotions – and show that expressing feelings is seen as "lesser" or "weak."
Men and emotions
Men are encouraged to be "strong and rational," which often means suppressing all emotions except anger. Their emotional range is reduced to one "permitted" feeling, instead of a very wide, very human spectrum of emotions. We see this in various examples:
- Sports: When their favorite sports team loses, men often riot or smash things, instead of expressing sadness.
- War: Most wars are started by men – which can be viewed as a reaction to wounded pride and/or as a demonstration of dominance and power, rather than finding more healthier ways as an outlet for complex emotions.
- Aggression: Anger is the only emotion men are "allowed" to show, leading to outbursts instead of healthy processing.
Inequality by the numbers
In the Netherlands, women still earn 10.5% less than men on average, work part-time more often, and are financially dependent more frequently. Women are underrepresented in leadership positions, and politics remain male-dominated.
Culture of care
From childhood, women are taught to care; for others, for the household, for their partner’s emotions. Men learn to be "strong," avoid talking about feelings, and assume the right to decide how things should be.
Over time, this system breeds a particular kind of man: men who are disconnected from their feelings, assume they should be in charge, who see women as their "property" or "caretaker," and who get angry or defensive when a woman doesn’t follow their unspoken rules – like having her own opinions, setting boundaries, or refusing to comply.
Unfortunately, extreme versions of this are becoming more and more frequent: men who (consciously) exploit these power structures through control, manipulation, or violence , especially when they feel their "natural" position is threatened – as that is what they were taught to believe.
How this plays out in your daily life
These patterns aren’t abstract. They happen in your kitchen, your bedroom, your text messages. Do these situations sound familiar?
The "nice guy" who gradually takes control
He starts out attentive and charming, but over time, he begins deciding where you go, who you see, even how you dress. Examples of things he might say:
"Is that what you're gonna wear? You're showing too much skin."
"You’re seeing that friend again? You’ve been out a lot lately."
"I already booked a table, we’re going to the restaurant I like."
"You talk to that coworker too much. I don’t like it."
He frames it as care, but he’s actually taking control of your life, step by step.
The man who treats you like his therapist
He expects you to solve his problems, listen to his frustrations, and manage his emotions, not because he asks, but because he assumes it’s your "job."
Example: When you share your feelings, he half-listens or dismisses you with "you’re making a big deal out of nothing." But if you don’t listen to him, he’s deeply hurt: "Why don’t you care about me?"
The jealous man
He wants to know where you are, who you’re with, and gets angry when you take time for yourself. "I’m just worried about you" sounds like love, but it’s often a mask for possessiveness.
The man who cheats and blames you
"If you’d paid more attention to me, this wouldn’t have happened." Or: "You’re always so busy with work – I felt neglected." As if his behaviour is your responsibility.
Why you (unconsciously) keep choosing the same kind of man
Looking at relationship dynamics through this lens, it makes sense that you end up in these patterns, and it is not your fault. There are reasons why you might unconsciously keep attracting the same type of man:
- You’re used to giving: If you’ve learned that love means "caring for others," it feels natural to choose a man who needs care, even if it’s one-sided.
- You equate love with sacrifice: Many women are taught that a "good relationship" means self-sacrifice, ignoring boundaries, and doing everything to keep the other person happy.
- You ignore red flags: Examples can be:
- He belittles your feelings ("you’re too sensitive").
- He expects you to manage his emotions but shows no interest in yours.
- He gets angry when you say "no," even over small things ("you’re so selfish").
- He badmouths his exes ("she was crazy") but never takes responsibility for his own role.
- You fear conflict: In a culture that teaches women to be "nice," it feels scary to say no, set boundaries, or walk away, even when you should.
How to break this cycle: first steps
- Spot the red flags: Write down the signals you keep ignoring. Ask yourself: do I feel heard in this relationship? Can I say "no" without guilt?
- Start small with boundaries: Practice saying no when something doesn’t feel right. For example, if he expects you to cancel your plans to accommodate his last-minute request, respond with: "I already have plans tonight, but let’s find another time that works for both of us." This way, you’re not just saying no, you’re also offering an alternative, which makes setting boundaries feel less confrontational while still asserting your needs.
- Choose men who see you as a person: A healthy relationship is built on equality. Look for men who ask about your opinions, support your ambitions, aren’t threatened by a woman who expresses her wants and needs, and care about what you think and how you feel.
Tip: On a first date, notice how many questions he asks you. A man genuinely interested in you will want to get to know you, not just talk about himself.
You’re not alone, and you can do something about it
Now of course I believe men have (a lot of) work to do here, but this article is for you, my fellow women.
If you recognise yourself in these stories, know this:
you’re not alone. These patterns are deeply rooted in our culture, but that doesn’t mean they’re unchangeable.
Want to learn how to break this cycle for good? Following the steps mentioned above are a great start, but there's more to learn. Plus, putting words into action can be a difficult task. So, if you're interested in making changes in your life, together with a group of women who know exactly how you feel:
Send me an email at michelle@innaracoaching.com, and I’ll add you to the waitlist for my new workshop on this topic. You’ll be the first to know about dates and details.
Nee, het is niet jouw schuld en nee, het is ook geen toeval
English version above | Engelse versie hierboven
"Hoe kan het toch dat ik steeds bij een man uitkom die... [vul hier in: niet eerlijk is, die vreemdgaat, die liegt, mij als vervangende moeder gebruikt, me als zijn persoonlijke therapeut ziet, niet echt om me geeft, ...]?
Hij leek zo lief en leuk… en toen ging het mis."
Herken je deze gedachte? Je bent niet de enige. Veel vrouwen vragen zich af waarom ze steeds in dezelfde dynamiek belanden: met mannen die in het begin attent en charmant lijken, maar uiteindelijk verwachten dat jij hun emoties regelt, hun leven organiseert – en dat jouw behoeften, dromen en grenzen ondergeschikt zijn.
Dit is geen toeval. Deze patronen gaan niet zozeer over jouw keuzes, maar over de cultuur waarin we leven. Een cultuur die vrouwen leert dat zij moeten luisteren, zorgen, aanpassen – en die mannen het recht geeft om te leiden, te bepalen, te controleren.
In dit artikel duiken we in de onzichtbare krachten die jouw liefdesleven beïnvloeden. Van patriarchale structuren die onze taal, beelden en verwachtingen vormgeven, tot concrete situaties waarin je deze patronen terugziet. En vooral: hoe je de eerste stappen kunt zetten om deze cyclus te doorbreken.
Waarom sommige mannen denken dat zij de baas zijn
Onze samenleving is doordrenkt van ideeën die mannen superieur maken aan vrouwen. Dit zit niet alleen in grote systemen, maar ook in allerkleinste details:
Taal en beelden over vrouwen
- We zeggen ‘politieman’ in plaats van ‘politievrouw’, alsof de rol vanzelfsprekend door een man wordt vervuld.
- Als we het over ‘de dokter’ hebben, stellen we ons automatisch een man voor, ook al zijn de meeste geneeskundestudenten tegenwoordig vrouw.
- Schoonmaakmiddelenreclames laten vooral vrouwen zien, terwijl mannen worden afgebeeld als ‘de baas’ of ‘de beslisser’. Deze beelden versterken onbewust het idee dat zorg en huishoudelijke taken ‘vrouwenzaak’ zijn, terwijl leidinggeven ‘mannenzaak’ is.
- Uitingen als “Gedraag je niet als een drama queen” of “Stel je niet zo aan” worden vooral tegen vrouwen gebruikt wanneer ze uitdrukken hoe ze zich voelen en laten zien dat het tonen van emoties als ‘minderwaardig’ of ‘zwak’ wordt gezien.
Mannen en emoties
Mannen worden aangemoedigd om ‘sterk en redelijk’ te zijn, wat in de praktijk vaak betekent: geen emoties tonen, behalve woede. Hun emotionele spectrum wordt gereduceerd tot één ‘toegestane’ emotie, in plaats van een breed, menselijk spectrum aan emoties. Dit zien we terug in de volgende voorbeelden:
- Voetbal: Als hun favoriete team verliest, slaan mannen de boel kort en klein – in plaats van verdrietig te zijn.
- Oorlog: De meeste oorlogen worden gestart door mannen, vaak als reactie op een gekrenkt ego en/of als een demonstratie van macht en dominantie, in plaats van het zoeken naar gezondere uitlaatkleppen voor complexe emoties.
- Agressie: Woede is de enige emotie die mannen ‘mogen’ tonen, wat leidt tot uitbarstingen in plaats van gezonde verwerking.
Ongelijkheid in cijfers
In Nederland verdienen vrouwen gemiddeld nog steeds 10,5% minder dan mannen, werken ze vaker parttime en zijn ze financieel afhankelijker. Op leiderschapsposities zijn vrouwen ondervertegenwoordigd, en in de politiek is de machtsverdeling nog altijd scheef.
Cultuur van zorg
Vrouwen worden van kinds af aan geleerd om te zorgen; voor anderen, voor het huishouden, voor de emoties van hun partner. Mannen leren dat zij ‘sterk’ moeten zijn, niet hoeven te praten over gevoelens, en dat zij het recht hebben om te bepalen hoe dingen gaan.
Dit systeem broedt een bepaalde soort man: mannen die niet meer in verbinding staan met hun gevoel, ervan uitgaan dat zij voorop staan, die vrouwen zien als hun ‘bezit’ of ‘verzorger’, en die boos of defensief worden als een vrouw zich niet aan die ongeschreven regels houdt. Bijvoorbeeld als zij haar eigen mening heeft, grenzen stelt, of weigert om ‘mee te werken’.
Helaas komen extremere vormen hiervan steeds vaker voor: mannen die (bewust) misbruik maken van deze machtsstructuren, bijvoorbeeld door controle, manipulatie, of geweld – vooral als ze het gevoel hebben dat hun ‘natuurlijke’ positie wordt bedreigd, want dat hebben ze immers geleerd.
Hoe dit zich uit in jouw dagelijks leven
Deze patronen zijn geen abstracte theorie. Ze spelen zich af in jouw keuken, in je bed, in je app-gesprekken. Herken je deze situaties?
De ‘leuke man’ die langzaam de leiding neemt: Hij is in het begin attent en charmant, maar na een tijdje begin je te merken dat hij steeds vaker bepaalt waar jullie naartoe gaan, met wie jullie afspreken, en zelfs hoe jij je kleedt. Voorbeelden van zinnen die hij gebruikt:
“Trek je dat aan? Je laat niks aan de verbeelding over.”
“Ga je nou weer naar die vriendin van je? Je bent de laatste tijd zo vaak weg.”
“Ik heb al een tafel gereserveerd bij dat restaurant dat ik leuk vind.”
“Je praat te veel met die collega van je, ik vind dat niet prettig.”
Hij doet het alsof hij zorgzaam is, maar eigenlijk neemt hij stap voor stap de controle over jouw leven over.
De man die jou als zijn therapeut ziet: Hij verwacht dat jij zijn problemen oplost, zijn frustraties aanhoort, zijn emoties reguleert, omdat hij ervan uitgaat dat jij dat ‘hoort’ te doen. Voorbeeld: Als jij je emoties deelt, luistert hij half of wijst hij je af met “Je maakt je druk om niks”. Maar als jij niet naar hem luistert, is hij diep gekwetst: “Waarom geef je niet om mij?”
De jaloerse man: Hij wil weten waar je bent, met wie je praat, en wordt boos als je tijd voor jezelf neemt. “Ik maak me gewoon zorgen om je” klinkt als liefde, maar is vaak een dekmantel voor bezitterigheid.
De man die vreemdgaat en jou de schuld geeft: “Als jij meer aandacht aan me had besteed, was dit niet gebeurd.” Of: “Je bent zo druk met je werk, ik voelde me verwaarloosd.” Alsof zijn gedrag jouw verantwoordelijkheid is.
Waarom je (onbewust) steeds dezelfde mannen kiest
Wanneer de naar relaties kijken vanuit dit perspectief, is het niet gek dat je in deze patronen belandt, en is het ook niet jouw schuld. Maar er zijn wel redenen waarom je (onbewust) steeds dezelfde soort mannen aantrekt:
- Je bent gewend om te geven: Als je geleerd hebt dat liefde betekent ‘zorgen voor een ander’, voelt het vertrouwd om een man te kiezen die zorg nodig heeft, ook als die zorg eenzijdig is.
- Je herkent liefde als opoffering: Veel vrouwen leren dat een ‘goede relatie’ betekent: jezelf wegcijferen, grenzen opgeven, alles doen om de ander tevreden te stellen.
- Je negeert 'rode vlaggen': voorbeelden hiervan zijn:
- Hij kleineert je gevoelens (“Je bent te gevoelig”).
- Hij verwacht dat jij zijn emoties regelt, maar toont geen interesse in die van jou.
- Hij wordt boos als je ‘nee’ zegt, ook al is het over kleine dingen (“Je bent egoïstisch”).
- Hij spreekt slecht over zijn exen (“Zij was gek”), maar geeft nooit zijn eigen aandeel toe.
- Je bent bang voor conflict: In een cultuur die vrouwen leert om ‘aardig’ te zijn, voelt het eng om nee te zeggen, grenzen te stellen, of weg te lopen – zelfs als dat nodig is.
Hoe doorbreek je deze cyclus: de eerste stapjes
- Herken 'rode vlaggen': Noteer welke signalen je steeds negeert. Vraag jezelf af: Voel ik me gehoord in deze relatie? Mag ik ‘nee’ zeggen zonder schuldgevoel?
- Begin met kleine grenzen: Oefen met nee zeggen als iets niet goed voelt. Als hij bijvoorbeeld verwacht dat je je plannen annuleert voor zijn last-minute verzoek, reageer dan met: “Ik heb al plannen vanavond, maar laten we een andere keer afspreken die voor ons allebei werkt.” Zo zeg je niet alleen nee, maar bied je ook een alternatief, wat het stellen van grenzen minder confronterend maakt terwijl je wel je behoeften assertief aangeeft.
- Kies voor mannen die jou als persoon zien: Een gezonde relatie is gebaseerd op gelijkwaardigheid. Zoek mannen die
vragen
naar jouw mening, jouw ambities steunen, niet bedreigd worden door een vrouw die haar wensen en behoeften uit, en die geven om wat jij denkt en voelt.
Tip: Let op een eerste date op hoeveel vragen hij jou stelt. Een man die echt in je geïnteresseerd is, wil jou leren kennen, niet alleen over zichzelf praten.
Je bent niet alleen en je kunt hier iets aan doen
Uiteraard ben ik van mening dat mannen hierin (veel) werk te doen hebben, maar dit artikel is voor mijn mede-vrouwen. Als je jezelf herkent in deze verhalen: weet dat je niet alleen bent. Deze patronen zijn diep geworteld in onze cultuur, maar dat betekent niet dat ze onveranderlijk zijn.
Wil je leren hoe je deze cyclus definitief kunt doorbreken? Het volgen van de stappen die hierboven staan beschreven, zijn een goed begin, maar er valt meer te leren. Bovendien kan woorden omzetten naar daden moeilijk zijn. Dus als je klaar bent om je leven te veranderen, samen met een groep vrouwen die ook precies weten hoe je je voelt:
Stuur me een mailtje opmichelle@innaracoaching.com,
en ik zet je op de wachtlijst voor mijn nieuwe workshop over dit onderwerp. Zo ben je als eerste op de hoogte van de data en details.
